ศูนย์การเรียนชุมชนชาวไทยภูเขา “แม่ฟ้าหลวง” บ้านห้วยหมี

บ้านห้วยหมี 6 หมู่ที่  ตำบลดงพญา อำเภอบ่อเกลือ จังหวัดน่าน

ประวัติความเป็นมา

บ้านห้วยหมีเป็นหมู่บ้านเล็กๆ อยู่ในหุบเขาล้อมรอบด้วยป่าไม้ และภูเขาที่สูงชัน มีลำห้วย 2 ลำห้วย      คือ ลำห้วยน้ำปาด  และลำห้วยหมี ในอดีตชาวบ้านห้วยหมีอยู่รวมกันอย่างสงบสุข แต่ในปี พ.ศ.2523 – 2526 มีภัยคุกคามจากผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์  ชาวบ้านจึงอพยพหนีภัยสงครามไปอาศัยอยู่พื้นที่อื่น

พ.ศ.2526 เหตุการณ์สงบลง ชาวบ้านบางกลุ่มย้ายกลับมาอยู่ที่เดิม แต่มีบางกลุ่มตั้งหมู่บ้านอยู่รอบๆ ใกล้เคียงกัน บ้านห้วยหมีจึงแยกออกเป็น 3 หย่อมบ้าน คือ บ้านห้วยหมี บ้านป่าแขม และบ้านห้วยเมี้ยง

อาณาเขต

ทิศเหนือ           ติดต่อ   บ้านน้ำแคะ

ทิศใต้             ติดต่อ   บ้านสะปัน

ทิศตะวันออก      ติดต่อ   บ้านห้วยโทน

 ทิศตะวันตก       ติดต่อ   บ้านนาหลุม และบ้านห้วยขาบ

การคมนาคม  

          ระยะทางจากหมู่บ้านถึงอำเภอบ่อเกลือ 18 กิโลเมตร เป็นถนนลาดยาง 14 กิโลเมตร ถนนดินลูกรัง 4 กิโลเมตร ฤดูฝนต้องเท้าใช้เวลาประมาณ 1 ชั่วโมง 30 นาที

 จำนวนประชากร / หลังคาเรือน

ในหมู่บ้านมีประชากร 327 คน เป็นชาย 164 คน หญิง 163 คน แยกเป็น 65 หลังคาเรือน

ศาสนา / ภาษาที่ใช้

ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ  ภาษาที่ใช้ในชีวิตประจำวัน คือ ภาษาลัวะ แต่สามารถสื่อสารด้วยภาษาไทยได้

การประกอบอาชีพ/รายได้เฉลี่ย

          ประชากรส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม และรับจ้าง รายได้เฉลี่ยประมาณครัวเรือนละ 7,500 บาท//ปี

การบริการของรัฐ

          สถานบริการสาธารณสุขที่ใกล้ที่สุด คือ สถานีอนามัยตำบลดงพญา บ้านสะปัน

โรงเรียนมัธยมที่ใกล้เคียง คือ โรงเรียนบ่อเกลือ ตำบลบ่อเกลือใต้ อำเภอบ่อเกลือ

ผู้นำหมู่บ้าน

กำนัน              นายภานุวัฒน์      วิวัฒน์ดงพญา

ผู้ใหญ่บ้าน         นายอุดมชัย       ใจปิง

ประวัติของโรงเรียน

          ศูนย์การเรียนชุมชนชาวไทยภูเขา “แม่ฟ้าหลวง” บ้านห้วยหมี จัดตั้งเมื่อปี พ.ศ.2530 เนื่องจากบ้านห้วยหมี ตั้งอยู่ในพื้นที่ห่างไกล การเดินทางยากลำบาก ประชากรเป็นชาวไทยภูเขาเผ่าลัวะ ไม่มีโรงเรียนประถมศึกษา

 ระบบการศึกษา

ศูนย์การเรียนชุมชนชาวไทยภูเขา “แม่ฟ้าหลวง” บ้านห้วยหมี สังกัดสำนักบริหารงานการศึกษานอกโรงเรียน พื้นที่รับผิดชอบของศูนย์บริการการศึกษานอกโรงเรียนอำเภอบ่อเกลือ ศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนจังหวัดน่าน จัด   การศึกษาในรูปแบบการศึกษาเพื่อชีวิตและสังคม    การศึกษาเพื่อพัฒนาชุมชน   ใช้หลักเกณฑ์และวิธีการจัดการศึกษานอกโรงเรียนสำหรับชุมชนบนพื้นที่สูง ตามหลักสูตรการศึกษาขึ้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2544      เป็นแนวทางการจัดการเรียนการสอน  โดยใช้กระบวนการเรียนรู้แบบบูรณาการ   เนื้อหาสาระการเรียนรู้ต่างๆ     และสาระความรู้เกี่ยวกับสุขภาพอนามัย สิ่งแวดล้อม เศรษฐกิจชุมชน วัฒนธรรม/ภูมิปัญญา และวิถีประชาธิปไตย  จัดการศึกษาตามหลักสูตรให้กับเด็กและผู้ใหญ่ที่ลงทะเบียนเรียน และการศึกษาตามอัธยาศัยให้กับคนทั้งชุมชน

ศูนย์ฯ เปิดทำการสอนตั้งแต่ปี พ.ศ.2530  โดยเปิดสอนในระดับประถมศึกษา ดำเนินการสอนตลอดทั้งปี และต่อมาในปีการศึกษา 2548 จัดการศึกษาตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ.2544 ระดับประถมศึกษา มัธยมศึกษาตอนต้น และมัธยมศึกษาตอนปลาย

 จำนวนครูและนักเรียน

          ปีการศึกษา 2548 ภาคเรียนที่ 1 มีนักเรียน 55 คน แต่ในภาคเรียนที่ 2 ได้โอนย้ายไปเรียนที่โรงเรียนบ้านสว้า สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน 19 คน

          ปัจจุบันมีนักเรียน 36 คน เป็นชาย 18 คน หญิง 18 คน  มีนักศึกษาการศึกษานอกโรงเรียนสายสามัญ  ระดับ

ประถมศึกษา 5 คน มัธยมศึกษาตอนต้น 7 คน มัธยมศึกษาตอนปลาย 5 คน มีพนักงานราชการตำแหน่งครูอาสาสมัครฯ 1 คน และครูอาสาสมัครฯ จ้างด้วยเงินกองทุนเสมาพัฒนาชีวิต 1 คน

ตารางแสดงจำนวนครูและคุณวุฒิ ปีการศึกษา 2548

ตารางแสดงจำนวนนักเรียน  ปีการศึกษา 2548

การดำเนินงานโครงการตามพระราชดำริ

          วัตถุประสงค์สำคัญเพื่อพัฒนาเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดารให้มีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ดำเนินงานโครงการตามพระราชดำริขึ้นในศูนย์การเรียนชุมชนชาวไทยภูเขา “แม่ฟ้าหลวง”  ตามแผนพัฒนาเด็กและเยาวชนในถิ่นทุรกันดาร ระยะที่ 3 (ปี 2545 – 2549) ดังนี้

 ผลการดำเนินงาน

1. ผลผลิตทางการเกษตร ตามแบบรายงาน กพด.101

ผลผลิตทางการเกษตร ปีการศึกษา 2548

 2. ปริมาณวัตถุดิบที่ใช้ในการประกอบอาหารกลางวัน ตามแบบรายงาน กพด.102

วัตถุดิบที่ใช้ในการประกอบอาหารกลางวัน ปีการศึกษา 2548

3. ภาวะโภชนาการของเด็กนักเรียน ตามแบบรายงาน กพด.103

น้ำหนักตามเกณฑ์อายุ ปีการศึกษา 2548 ภาคเรียนที่ 1

ส่วนสูงตามเกณฑ์อายุ ปีการศึกษา 2548 ภาคเรียนที่ 1

4. ภาวะคอพอกในเด็กนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษา ตามแบบรายงาน กพด.104

ภาวะคอพอกในเด็กนักเรียนชั้นระดับประถมศึกษา ปีการศึกษา 2548 ภาคเรียนที่ 1